ตอน ต้นไม้กับวัชพืช
หากเราปลูกต้นไม้ แน่นอน ต้นไม้ที่ดีต้องมีคน ดูแลเอาใจใส่ คอยถอนวัชพืช หรือ ตัดตกแต่งกิ่งใบให้สวยงาม เหมือนจิตวิญญาณของเรา ต้องมีผู้คอยชี้นำ และตัวเราเองต้องคอย รดน้ำแห่ง พระวจนะ วรรณกรรม และ การนมัสการ เพื่อให้จิตวิญญาณชุ่มชื่นเสมอ มีปุ๋ย แห่งความรัก ของพระเจ้า การเจิม คำหนุนใจที่ถูกต้อง บำรุงเลี้ยงดูทุกวัน ทุกสัปดาห์ และทุก เดือน ต้นไม้บางต้นอาจต้องใส่ปุ๋ยทุกวัน บางชนิด ใส่ ทุกสัปดาห์ เราแต่ละคนก็เหมือนต้นไม้ แต่ละชนิดที่ไม่เหมือนกัน ตามที่พระเจ้าทรงสร้างและประทานพระคุณให้ตามเอกลักษณ์ หรือ ตามของประทาน ตะลันต์ ครับ
แต่ วัชพืช มันไม่จำเป็นต้องมีคนดูแลมันก็เติบโตเองได้ และมันสามารถเจริญงอกขึ้นเองเร็วมาก หากปล่อยไว้ มันยิ่ง ไม่มีประโยชน์ และทำลายต้นไม้ดีแห่งชีวิตของเรา และมัน จะแย่งอาหาร ปุ๋ย น้ำ ไปได้ เราไม่ต้องปลูกไม่ได้เอาใจใส่ มันก็เจริญขึ้นอย่างรวดเร็ว ในชีวิตของเราเช่นกัน วัชพืชฝ่ายวิญญาณ เป็นสิ่งที่ทำลายพลังแห่งจิตวิญญาณและทำลาย ค่านิยมชีวิตคริสเตียนของเราได้ แต่พระคริสต์ทรงปรารถนา และต้องการให้เรา จัดการกับวัชพืชฝ่ายวิญญาณ เพื่อเราจะได้ดำเนินชีวิต ถูกต้อง เพื่อส่วนที่ต้องเจริญเติบโตก็ควร เจริญเติบโต โดยปราศจาก วัชพืช มาทำลายต้นไม้แห่งชีวิตของเรา และเราจะพบว่า วัชพืช ที่อันตรายที่สุดก็คืออุปนิสัยของเราที่ไม่ดี ของเรา
ดังนั้นเราต้อง เปลี่ยนความคิด สร้างความเข้าใจ เพื่อจะได้ขจัด วัชพืช เหล่านี้ ออกไปจากชีวิตเราทุกๆวัน

ผมเป็นคนชอบปลูกต้นไม้ ทุกๆเช้า ผมจะรดน้ำพรวนดิน และต้นไม้บางชนิด ผมจะระมัดระวัง เพราะ เขาจะไม่ชอบน้ำมาก บางต้น จะใส่ปุ๋ยนิดหน่อย บางต้น จะต้องให้โดนแดดบ้าง และคอยย้ายหลบๆไปที่ร่มบ้าง เหมือนกับว่า เขามีชีวิตแต่ละชนิดแตกต่างกัน การดูแลก็จะแตกต่างกัน แต่สิ่งที่ผม ต้องคอยทำอยู่เสมอทุกวัน คือ ต้องถอนวัชพืช ออกไปทุกวันพร้อม กับรดน้ำพรวนดิน แต่หากเป็นต้นบัวที่เลี้ยงในอ่างปลา ก็จะมีตะไคร่ สาหร่าย ที่ปกคลุก ทั้งที่ผมไม่เคยตั้งใจจะเลี้ยงพวกมัน แต่มันกลับเกิดขึ้นรวดเร็วมาก ทำให้อ่างปลา แคบไปทันที เพราะผมต้องการเลี้ยงดู ต้นบัว เพื่อให้เขาออกดอกตูม และมีใบบัวเป็นที่หลบแสงแดดของเหล่าปลาน้อย ด้วยเหตุนี้ ผมจึงต้องคอย จัดการกับตะไคร่และสาหร่ายที่เจริญเติบโตเร็วไปด้วย เพื่อมิให้ แผ่ไปเต็มรากบัวจนไม่มีที่กว้างพอให้หมู่ปลาตัวเล็กๆแหวกว่ายไปมา สาเหตุนี้ก็เช่นกัน ชีวิตของเรา หากไม่คอยจัดการกับวัชพืชสาหร่าย พื้นที่ส่วนอื่นๆของจิตวิญญาณที่ต้องเจริญเติบโตก็จะถูกจำกัดที่ไปได้เช่นกันครับ
ตอน ต้นไม้กับวัชพืช
หากเราปลูกต้นไม้ แน่นอน ต้นไม้ที่ดีต้องมีคน ดูแลเอาใจใส่ คอยถอนวัชพืช หรือ ตัดตกแต่งกิ่งใบให้สวยงาม เหมือนจิตวิญญาณของเรา ต้องมีผู้คอยชี้นำ และตัวเราเองต้องคอย รดน้ำแห่ง พระวจนะ วรรณกรรม และ การนมัสการ เพื่อให้จิตวิญญาณชุ่มชื่นเสมอ มีปุ๋ย แห่งความรัก ของพระเจ้า การเจิม คำหนุนใจที่ถูกต้อง บำรุงเลี้ยงดูทุกวัน ทุกสัปดาห์ และทุก เดือน ต้นไม้บางต้นอาจต้องใส่ปุ๋ยทุกวัน บางชนิด ใส่ ทุกสัปดาห์ เราแต่ละคนก็เหมือนต้นไม้ แต่ละชนิดที่ไม่เหมือนกัน ตามที่พระเจ้าทรงสร้างและประทานพระคุณให้ตามเอกลักษณ์ หรือ ตามของประทาน ตะลันต์ ครับ
แต่ วัชพืช มันไม่จำเป็นต้องมีคนดูแลมันก็เติบโตเองได้ และมันสามารถเจริญงอกขึ้นเองเร็วมาก หากปล่อยไว้ มันยิ่ง ไม่มีประโยชน์ และทำลายต้นไม้ดีแห่งชีวิตของเรา และมัน จะแย่งอาหาร ปุ๋ย น้ำ ไปได้ เราไม่ต้องปลูกไม่ได้เอาใจใส่ มันก็เจริญขึ้นอย่างรวดเร็ว ในชีวิตของเราเช่นกัน วัชพืชฝ่ายวิญญาณ เป็นสิ่งที่ทำลายพลังแห่งจิตวิญญาณและทำลาย ค่านิยมชีวิตคริสเตียนของเราได้ แต่พระคริสต์ทรงปรารถนา และต้องการให้เรา จัดการกับวัชพืชฝ่ายวิญญาณ เพื่อเราจะได้ดำเนินชีวิต ถูกต้อง เพื่อส่วนที่ต้องเจริญเติบโตก็ควร เจริญเติบโต โดยปราศจาก วัชพืช มาทำลายต้นไม้แห่งชีวิตของเรา และเราจะพบว่า วัชพืช ที่อันตรายที่สุดก็คืออุปนิสัยของเราที่ไม่ดี ของเรา
ดังนั้นเราต้อง เปลี่ยนความคิด สร้างความเข้าใจ เพื่อจะได้ขจัด วัชพืช เหล่านี้ ออกไปจากชีวิตเราทุกๆวัน

ผมเป็นคนชอบปลูกต้นไม้ ทุกๆเช้า ผมจะรดน้ำพรวนดิน และต้นไม้บางชนิด ผมจะระมัดระวัง เพราะ เขาจะไม่ชอบน้ำมาก บางต้น จะใส่ปุ๋ยนิดหน่อย บางต้น จะต้องให้โดนแดดบ้าง และคอยย้ายหลบๆไปที่ร่มบ้าง เหมือนกับว่า เขามีชีวิตแต่ละชนิดแตกต่างกัน การดูแลก็จะแตกต่างกัน แต่สิ่งที่ผม ต้องคอยทำอยู่เสมอทุกวัน คือ ต้องถอนวัชพืช ออกไปทุกวันพร้อม กับรดน้ำพรวนดิน แต่หากเป็นต้นบัวที่เลี้ยงในอ่างปลา ก็จะมีตะไคร่ สาหร่าย ที่ปกคลุก ทั้งที่ผมไม่เคยตั้งใจจะเลี้ยงพวกมัน แต่มันกลับเกิดขึ้นรวดเร็วมาก ทำให้อ่างปลา แคบไปทันที เพราะผมต้องการเลี้ยงดู ต้นบัว เพื่อให้เขาออกดอกตูม และมีใบบัวเป็นที่หลบแสงแดดของเหล่าปลาน้อย ด้วยเหตุนี้ ผมจึงต้องคอย จัดการกับตะไคร่และสาหร่ายที่เจริญเติบโตเร็วไปด้วย เพื่อมิให้ แผ่ไปเต็มรากบัวจนไม่มีที่กว้างพอให้หมู่ปลาตัวเล็กๆแหวกว่ายไปมา สาเหตุนี้ก็เช่นกัน ชีวิตของเรา หากไม่คอยจัดการกับวัชพืชสาหร่าย พื้นที่ส่วนอื่นๆของจิตวิญญาณที่ต้องเจริญเติบโตก็จะถูกจำกัดที่ไปได้เช่นกันครับ
เขียนโดย อ.เจริญ ยธิกุล